Pisze także o lokalnym folklorze, na przykład przetrwałej w tradycji ustnej kołysance Hoja d'und'a hoja.
Najczęściej cytowane fragmenty poematu to strofa 41, określana jako najbardziej oryginalne wyznanie miłosne w historii literatury, oraz spajająca miłość romantyczną i patriotyczną strofa 73 (Vlasť drahú ľúbiť v peknej Maríne, Marínu drahú v peknej otčine, a obe v jednom objímať! – Ojczyznę kochać w pięknej Marynie, Marynę w pięknej mojej krainie, tuląc je w jednym uścisku).
Proces twórczy Andrej Sládkovič podlegał różnym inspiracjom, spośród których najistotniejsze mogły pochodzić od Adama Mickiewicza: w Marynie rozwijane są niektóre wątki Ody do młodości, a w mniejszym stopniu także ballad polskiego wieszcza. Wspomina się czasem o przynależności do nurtu szturowców, choć sam Ľudovít Štúr skrytykował poemat, nie dostrzegając zawartego w nim patriotyzmu. Biorąc pod uwagę słowackich autorów, bliższe związki mogły łączyć Sládkoviča jedynie z Jánem Kollárem. Możliwe jest czerpanie wzorców od Goethego i Puszkina. Sporadycznie porównuje się autora Maryny z Janem Kochanowskim.