Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie – biblioteka naukowa będąca instytucją kultury samorządu województwa lubelskiego, w 2002 wyodrębniona z Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego. Wywodzi się z założonej w 1907 książnicy Towarzystwa Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego. Jej patron, Hieronim Łopaciński, był językoznawcą, etnografem, historykiem i bibliofilem, którego księgozbiór liczący ponad 12 tys. tomów stanowił zalążek zbiorów biblioteki.

Historia Po tragicznej śmierci Hieronima Łopacińskiego 24 sierpnia 1906 roku w 1907 roku powstało Towarzystwo Biblioteki Publicznej jego imienia, które stworzyło książnicę opartą na zbiorach zmarłego uczonego. Mimo kryzysu w dwudziestoleciu międzywojennym oraz trudności czynionych przez okupanta hitlerowskiego w czasie II wojny światowej biblioteka doczekała spokojnego rozwoju w okresie Polski Ludowej. W wyniku rozporządzania Kierownika Resortu Oświaty Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 30 listopada 1944 r. Biblioteka Łopacińskiego stała się miejscem gromadzenia egzemplarzy obowiązkowych dla wszystkich bibliotek wojewódzkichA. Albiniak, E. s. M.