W lipcu 1944 został wysłany przez „Wanię" do Warszawy po broń i ludzi. W chwili wybuchu powstania warszawskiego nie dotarł na miejsce koncentracji swej jednostki batalionu „Czata 49” i wraz z innymi żołnierzami utworzył improwizowany oddział – drużynę szturmową „Baśka”. Oddział ten formalnie należący do kompanii „Jeremi» Batalionu „Chrobry II” działał pod jego dowództwem w rejonie ul. Żelaznej i Grzybowskiej. Wykonał 4 sierpnia 1944 pierwszy atak na gmach Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej – PAST-y, 7 sierpnia 1944 wypad w kierunku Hal Mirowskich oraz 13 sierpnia 1944 wypad nocny w kierunku ul. Wroniej, w wyniku którego znalazł się po niemieckiej stronie linii frontu. Dwukrotnie aresztowany przez gestapo uciekał z więzienia i ukrywał się w okolicach Warszawy.

Służbę zakończył w stopniu podporucznika czasu wojny AK.