thumb|right|250px|Przekrój przez stabilizator parowy Stabilizator parowy – urządzenie techniki reaktorowej służące zabezpieczeniu chłodziwa (wody) w reaktorach ciśnieniowych przed osiągnięciem wrzenia oraz służące do regulacji ciśnienia w pierwotnym obiegu chłodzenia reaktora.
Budowa i działanie Stabilizator ma zwykle kształt wydłużonego walca, o objętości kilkudziesięciu metrów sześciennych, z zaokrąglonymi końcami, montowanego pionowo wewnątrz obudowy bezpieczeństwa. Do systemu chłodzenia reaktora podłączony jest pojedynczą rurą. Woda nie płynie przez stabilizator - zmienia się jedynie jej poziom w urządzeniu. Stabilizator nigdy nie jest wypełniony wodą.
W reaktorach wodnych ciśnieniowych (PWR) woda w pierwotnym obiegu chłodzenia powinna zawsze znajdować się w stanie ciekłym. Ponieważ woda znajduje się tam w warunkach dalekich od normalnych (ma zwykle temperaturę od 275 do 315 °C), wymagane jest zastosowanie systemu utrzymującego odpowiednie jej ciśnienie, którego część stanowi stabilizator parowy.