Stabilizator umożliwia kontrolowanie i monitorowanie ciśnienia w całym pierwotnym obiegu reaktora dzięki zjawisku naczyń połączonych i względnej nieściśliwości wody. Ciśnienie w całym obiegu nie jest takie samo w każdym jego punkcie (chociażby przez różnice w wysokości), jednak zmienia się ono równo pod wpływem zmian w innym punkcie. Dzięki temu wymuszając zmianę ciśnienia w stabilizatorze można zmieniać ciśnienie w całym obiegu, ze zbiornikiem ciśnieniowym reaktora włącznie.
Wyróżnia się stabilizatory statyczne i dynamiczne.
W stabilizatorze statycznym regulacja ciśnienia zachodzi samoistnie poprzez osiąganie równowagi między ciśnieniem wody a ciśnieniem pary wodnej u góry zbiornika. Jeśli ciśnienie wody w obiegu rośnie, zwiększa się również ciśnienie wody w stabilizatorze, co spręża parę wodną aż do osiągnięcia równowagi między nimi. W przypadku, gdy ciśnienie w obiegu maleje, ciśnienie pary wodnej wypycha wodę do obiegu, również do momentu wyrównania się ciśnień.