Jan Raczyński (ur. 14 lutego 1893 w Jackowie, zm. w grudniu 1959 w Głownie) – polski wojskowy, sierżant zawodowy Wojska Polskiego, szef 3 kompanii w 31 pułku Strzelców Kaniowskich w latach 1933–1939.
Życiorys Syn Jana i Bronisławy. Małżonka Stanisława. Dzieci: Genowefa i Zygmunt. Wyznania: rzymskokatolickiego. Do roku 1914 pracował przy ojcu we wsi Tuliszków pow. Konin jako młynarz.
W grudniu 1914 r. wstąpił ochotniczo do Legionu Puławskiego (I Legion Polski), przydzielony do 4. kompanii kapitana Witolda Komierowskiego.
Z Legionem Puławskim w 1915 roku walczył we wszystkich bitwach, jakie tylko Legion staczał, m.in.: 19/20 maja 1915 r. pod Pakosławiem, 15 czerwca 1915 r. pod Michałowem, 17 lipca 1915 r. pod Władysławowem. 20 lipca pod Kolonią Chechelską, a 20 sierpnia pod Nurcem-Stacją, gdzie Legion poniósł olbrzymie straty. W walkach o stację nie licząc ciężko rannych Legion stracił 188 żołnierzy. 24 sierpnia stoczył bój pod Czeremchą, w wyniku czego z batalionu pozostaje tylko 150 żołnierzy. 10 września Legion zlikwidował zdobyty przez Niemców przyczółek mostowy na rzece Zelwiance. Po bitwie pod Zelwą we wrześniu 1915 r.