pozostał wśród 112 ocalałych z ponad tysiąca rozpoczynających walkę w marcu tegoż roku.

Brał udział we wszystkich bitwach Legionu później Brygady Strzelców Polskich następnie w lutym 1917 r.przeszedł automatycznie do 2 kompanii I pułku strzelców I Dywizji Strzelców Polskich.

W styczniu 1917 r. za zasługi bojowe, awansowany do stopnia kaprala – dowódcy drużyny.

W roku 1917 walczył pod Stanisławowem cyt: „który był broniony przez Legion przeciwko Moscalom i Niemcom”. W bitwie pod wsią Czabarówką dnia 15 lipca 1917 r., jako osłona flankowa, dostał się do niewoli. 2 października 1918 r. zbiegł z niewoli niemieckiej. Przez Czechosłowację przedostawał się do Krakowa.

Nadano prawo kapralowi Janowi Raczyńskiemu do noszenia Znaku Legionowego Nr 116 – jako uczestnikowi walk Legionu o niepodległość i zjednoczenie Ojczyzny!

Za walkę na rzecz odzyskania Niepodległości w szeregach I Legionu Polskiego (tzn. Legionu Puławskiego) odznaczony Medalem Niepodległości. Od tej decyzji składał odwołanie wnosząc o przyznanie za 3-letnią walkę frontową Krzyża Niepodległości.