W latach 1689–1690 odbył podróż po północnej i zachodniej Rzeszy oraz do Holandii i Wiednia.
Polityka zagraniczna Książę w przeciwieństwie do poprzednika, prowadzącego dość niezależną od Rzeczypospolitej politykę, lojalnie wywiązywał się ze swoich powinności lennych. Hołd lenny został złożony królowi polskiemu (za pośrednictwem posła) 18 marca 1683 w Warszawie. Król Jan III zatwierdził również układ pomiędzy Fryderykiem a jego bratem Ferdynandem, na mocy którego książę przejął cały spadek po ojcu, w tym prawa do kurlandzkich kolonii. W 1685 Fryderyk Kazimierz był uczestnikiem kampanii przeciw Turkom. Księstwo wspierało Rzeczpospolitą i wojska Ligi Świętej przez cały czas wojny. Regimentem kurlandzkim dowodzili bracia księcia Ferdynand i Aleksander, który zginął pod Budą w trakcie działań wojennych w 1686 roku. Książę utrzymywał bliskie stosunki ze skoligaconym dworem brandenburskim. Po śmierci pierwszej żony ponowne małżeństwo zawarł ze swoją kuzynką Elżbietą Zofią, córką Fryderyka Wilhelma. W relacjach polsko-szwedzkich kontynuował prowadzoną przez ojca politykę neutralności, lecz w przeciwieństwie do niego nawiązał przyjazne relacje z Rosją.