Car Piotr I zagwarantował Kurlandii neutralność w razie konfliktu rosyjsko-szwedzkiego i obiecał oddać rękę jednej ze swoich bratanic Fryderykowi Wilhelmowi, synowi Fryderyka Kazimierza.
Książę podjął próby odzyskania utraconych w wyniku inwazji szwedzkiej w 1658 roku kolonii kurlandzkich w Gambii i na wyspie Tobago. Próba ponownej eksploracji Tobago została podjęta w czerwcu 1686 przez kapitana Schmolla, któremu nakazano odbudować dawne fortyfikacje. Na Tobago przybyło kilkuset kurlandzkich kolonistów. Przedsięwzięcie utrudniły burze tropikalne i choroby, które do wiosny 1687 zabiły jedną trzecią przybyszów. Po zatonięciu statku zaopatrzeniowego w październiku 1687 roku, książę ostatecznie zaprzestał prób kolonizacji tej wyspy. W 1691 roku Kurlandia zawarła traktat z Brandenburgią przewidujący współdziałanie w zakresie kolonizacji Tobago, który jednak zakończył się fiaskiem, a wyspę wkrótce zajęli Anglicy. Również za panowania Fryderyka w 1692 roku po raz ostatni kurlandzki statek został wysłany w celach handlowych ku wybrzeżom Gambii.