Okres drugiej jego dyrekcji we Lwowie zakończył się jednak już po dwóch sezonach artystycznych – 17 marca 1883. Mimo niezłego repertuaru i gościnnych występów Romany Popiel, Wincentego Rapackiego, Jana Królikowskiego, Bolesława Ładnowskiego i Józefa Rychtera, a nawet Sarah Bernhardt (18 i 19 listopada 1881 roku) zainteresowanie lwowskiej publiczności było nikłe. W związku z tym ostatecznie zrezygnował z prowadzenia lwowskiej sceny teatralnej. Starał się jeszcze wprawdzie o prowadzenie teatru w roku 1886, ale bez powodzenia.
Jako aktor, dzięki korzystnym warunkom zewnętrznym, grywał przede wszystkim w młodości role amantów i bohaterów, później także role dramatyczne: Karola (Zbójcy), Hetmana (Horsztyński), Antosia Rewizorczuka (Karpaccy górale), Bardosa (Krakowiacy i Górale).
W roku 1886 osiadł w Krakowie, gdzie pracował jako urzędnik Kasy Oszczędności. Brał czynny udział w działalności kilku krakowskich stowarzyszeń, m.in. w Towarzystwie Strzeleckim „Sokół” i Bractwie Kurkowym„Nowa Reforma” 1893 nr 219.. Przez pewien czas zasiadał w krakowskiej Radzie Miejskiej. Zmarł w Krakowie.