Jolanda Insana (ur. 18 maja 1937 w Mesynie, zm. 27 października 2016 w Rzymie) – włoska poetka.
Biografia Podczas II wojny światowej, kiedy była dzieckiem, jej rodzinne miasto zostało zbombardowane przez aliantów. Doświadczenia wojenne wywarły wpływ na jej twórczość. Poetka musiała ewakuować się do rodzinnej miejscowości swojej matki Monforte San Giorgio, gdzie doświadczyła biedy i musiała walczyć o przetrwanie.
Ukończyła studia w Mesynie, pisząc pracę na temat Wrzeciona Erinny, od 1968 roku mieszkała i tworzyła w Rzymie. Opublikowała kilka zbiorów poezji. Jolanda Insana została odkryta przez w 1977 roku, kiedy to w kierowanym przez Raboniego cyklu wydawniczym «Quaderno collettivo della Fenice» opublikowany został jej zbiór poetycki "Sciarra amara". W 2002 roku zdobyła il za zbiór La stortura (Garzanti). W 2007 roku w Gli elefanti poesia wydawnictwa Garzanti zostają opublikowane jej wszystkie dzieła, wraz z poematem zatytułowanym La bestia clandestina, który stanowi część jej nowego przedsięwzięcia, nad którym poetka pracowała od 2003 roku. Oprócz wykonywania zawodu nauczycielki w szkole średniej, poetka oddawała się swojej wielkiej pasji – literaturze klasycznej. Jolanda Insana przetłumaczyła z greki i łaciny dzieła wielu klasyków (m.in.