O kreskowane, „u” lub „o” z kreską, „u” kreskowane, „u” zamknięte (majuskuła: Ó, minuskuła: ó) – dwudziesta pierwsza litera alfabetu polskiego. Dawniej w języku polskim oznaczała iloczas, to znaczy długie o, które później przeszło w pochylone o (głoska pomiędzy o a u). Następnie jej wymowa zaczęła się przekształcać w „u” aż do całkowitego zrównania wymowy w języku standardowym. Zapis nadal jednak pozostaje odmienny („ó” i „u”)str. 19, M. Gruchmanowa, M. Witaszek-Samborska, M. Żak-Święcicka: Mowa mieszkańców Poznania. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1987. , co często prowadzi do problemów w poprawnej ortograficznie pisowni niektórych wyrazów.
W polskich książkach ó pojawiło się w roku 1654, w drukach wychodzących z drukarni Akademii ZamojskiejZamość miasto idealne, Anna Jawor, wyd. Atut, Biuro promocji, Zamość 2011.