Sposób budowy tego wielkiego hypogeum pozwalał łatwo się domyślić, że poniżej znajduje się kolejna podziemna konstrukcja, ponieważ głębokość, na której musiałaby leżeć, musiałaby uniemożliwić wykopanie więcej niż tylko jej małego fragmentu. Właściwością pustyni jest to, że pod 60–120 cm nawianego piasku, napotyka się na twardy margiel. Dawni budowniczowie wykorzystywali tę sytuację, drążąc korytarze i hale o stromych, prawie pionowych ścianach, potem przykrywając je dużymi, kamiennymi blokami, tworzącymi dach, a otwór na przedzie wypełniali piaskiem. Cała budowla nie była już widoczna z zewnątrz i w ten sposób doskonale ukryta. Badacze musieli więc wykonywać w marglu, wewnątrz murów temenosu, szyby badawcze, które bez wyjątku pokazywały, że margiel był drążony pionowo, by umożliwić prace budowlane pod nim.