Po trzech nieudanych próbach, w czasie których natrafiono na tylko na piach, znaleziono na głębokości 5 m kilka dużych bloków z piaskowca. Margaret Alice Murray odkryła oprócz tego rodzaj drzwi, za którymi, w odległości kilku metrów, natrafiła na podłogę pomieszczenia. Po znalezieniu kartusza Merenptaha stało się jasne, że odkryła budowlę, która, jak do tej pory, nie miała swojego odpowiednika w Egipcie. Następnie została odkryta "wielka hala" i opadający korytarz. W tym momencie Margaret Murray stała się odkrywczynią Osireionu.
Ze względu na to, że sezon wykopaliskowy zbliżał się do końca, nie mogli rozpocząć dodatkowych badań. Również Flinders Petrie sądził, że BSAE (British School of Archaeology) nie ma wystarczających środków na tak duże przedsięwzięcie, to znaczy by usunąć znad całej budowli masy piasku i skał o grubości 9,5 m (40 ft.). Miał jednak nadzieję, że Egipska Służba Starożytności pod kierownictwem Gastona Maspero byłaby gotowa, odkopać i chronić to jedyne w swoim rodzaju hypogeum Ozyrysa jako część dużej świątyni, która