Graphe paranomon () – procedura prawna w starożytnych Atenach pozwalająca na oskarżenie przed dikasterionem wnioskodawcy uchwały niezgodnej z obowiązującym prawem, bądź niepożądanej z innych powodów. Znanych jest 39 przypadków jej wykorzystania w okresie klasycznym, najstarszy z 415 roku p.n.e. Najczęściej podważane były dekrety honoryfikacyjne. Wnioskodawcy dekretu groziła grzywna, której wysokość mogła spowodować utratę praw obywatelskich.
Historia Występujące w źródłach historycznych wzmianki dotyczące graphe paranomon dotyczą okresu wojny peloponeskiej, zaś najwcześniejszą pewną datą jej zastosowania jest rok 415 p.n.e. W opinii historyków procedura przejmowała część kompetencji odebranych w 462 roku Areopagowi w wyniku reform Efialtesa bądź miała być zastępstwem ostracyzmu. Według Hansena na drugą opcję wskazuje zbieżność w czasie pojawienia się graphe paranomon z ostatnim przypadkiem ateńskiego ostracyzmu, temu poglądowi przeciwstawia się Marek Węcowski argumentując to inną funkcją ostracyzmu.