W 1728 roku dokonano restauracji świątyni ozdabiając jej wnętrze w duchu barokowym.
Kampanila Pierwotna kampanila została zbudowana, według niektórych źródeł, w IX wieku. W 1554 roku w jej przyziemiu wbudowano portal. Sama budowla była już wtedy w złym stanie technicznym, więc w 1568 roku rozebrano ją, po czym niezwłocznie odbudowano. Kampanila ta widoczna jest na rycinie Matthäusa Meriana z 1635 roku. Ugodzona piorunem 25 kwietnia 1708 roku została ponownie odbudowana, a w 1826 roku ostatecznie rozebrana i zastąpiona prostą dzwonnicą, istniejącą do dziś.
Wnętrze W wnętrzu widoczne jest przejście od późnego gotyku (korpus nawowy, ukończony w 1479 roku), do wczesnego renesansu (prezbiterium, zrealizowane po roku 1490). Strop ma formę więźby dachowej. Nad wejściem do kościoła wisi płótno Chrystus przed Kajfaszem Palmy młodszego. Rząd arkad oddziela nawę główną od naw bocznych, przy których wzniesiono po dwie kaplice. Przy nawie prawej są to: kaplica św. Jana Jałmużnika, położona przy zakrystii i kaplica Matki Boskiej Bolesnej, obie przypuszczalnie z końca XVI wieku, oraz przy nawie lewej: kaplica św. Józefa z Kupertynu i św. Teresy z Ávili, obie wzniesione w XIX wieku. Na kapitelach kolumn widnieją pozłacane dekoracje, a na łukach arkad – detale malarskie.