Wojskowy Ośrodek Spadochronowy w Bydgoszczy (WOS) – jednostka szkoleniowa Wojska Polskiego, istniejąca w okresie od 1 maja do 13 września 1939 w Bydgoszczy.
Historia thumb|Spadochroniarze WOS podczas defilady w 1939 thumb|Samoloty Fokker F.VII używane w Wojskowym Ośrodku Spadochronowym w Bydgoszczy Początki spadochroniarstwa w Polsce sięgają 1936 i związane są z działaniami LOPPMirosław Gajewski: Wojskowy Ośrodek Spadochronowy w Bydgoszczy w 1939 [w:] Kronika Bydgoska XIII. W 1938 w kilkunastu miastach w Polsce, w tym w Bydgoszczy wzniesiono wieże spadochronowe do wstępnego szkolenia, a pierwsze desanty ćwiczono na manewrach wojskowych. Intensywne działania organizacyjne związane ze szkoleniem wojskowych skoczków rozpoczęto w styczniu 1939.
W maju 1939 na lotnisku w Bydgoszczy utworzono pierwszy (i jedyny) w kraju Wojskowy Ośrodek Spadochronowy (WOS), w celu kształcenia kandydatów do jednostek powietrznodesantowych. Pod koniec 1938 przystąpiono do formowania Wydzielonego Dywizjonu Towarzyszącego z 4 Pułku Lotniczego w Toruniu w składzie: 2 eskadry towarzyszące (46 i 49 Eskadra), pododdział parkowy i portowy, podkwatermistrzostwo i służby. Dowódcą mianowano mjr. pil. Romana Rudkowskiego.