W 1953 roku decyzją Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej otrzymał stopień doktora nauk farmaceutycznych.

W latach 1953–1955 był przewodniczącym krakowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Chemicznego, następnie w latach 1955–1956 wiceprzewodniczącym tegoż oddziału. Od maja 1957 był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, a od września 1957 członkiem Komisji Farmakopei Polskiej. Był członkiem Komisji Nauk Farmaceutycznych Polskiej Akademii Umiejętności aż do 1951 roku, gdy wraz z utworzeniem Polskiej Akademii Nauk władze państwowe uniemożliwiły działalność PAU.

Kocwa opublikował trzydzieści pięć prac naukowych z zakresu chemii organicznej i farmaceutycznej. Był członkiem komitetów redakcyjnych czasopism Wiadomości Chemiczne oraz Acta Poloniae Pharmaceutica.

Jako były więzień niemieckich obozów koncentracyjnych był członkiem Okręgu Wojewódzkiego Polskiego Związku byłych Więźniów Politycznych, a potem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. W latach 1945–1946 był wiceprzewodniczącym Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Farmaceutycznego, Aptek i Drogerii w Krakowie;