W otrzymanej paczce ks. Maj dostał wino i hostie. Dzięki tym elementom mógł odprawiać msze święte w każdą niedzielę. Z narażeniem życia nosił przy sobie Komunię Świętą i dawał ją potrzebującym. Udzielił Wiatyku wielu osom w tym ks. Andrzejowi Zawistowskiemu. Był organizatorem nocnych adoracji Najświętszego Sakramentu, a tabernakulum urządził z tekturowego pudełka z elektryczną żarówką. Udzielał też rozgrzeszeń mimo zakazów.
Był nazywany „Tarsycjuszem”. Dnia 3 października 1943 r. razem z ks. M. Bardelem i alumnem Świniarskim poświęcili się i oddali w niewolę Matce Bożej Niepokalanej. Tekst oddania napisał sam ksiądz Dominik:
Na tydzień przed wyzwoleniem obozu przez wojska amerykańskie księża, zdając sobie sprawę z grozy nadchodzących dni, oddali się w szczególną opiekę św. Józefa, Opiekuna Kościoła świętego. Byli przekonani, że Jego wstawiennictwo uchroniło ich wszystkich przed wymordowaniem, co przygotowali Niemcy na wypadek zajęcia obozu przez wojska wyzwalające. Wyzwolenie nadeszło przez Amerykanów w dniu 29 kwietnia 1945 r. i, wyszedł na wolność, ksiądz Maj najpierw organizował pomoc chorym w szpitalach w Austrii, później jako duszpasterz polonijny otoczył posługą Polaków w Tyrolu, wreszcie pracował jako duszpasterz młodzieży akademickiej w Kufstein. Na wezwanie biskupa Stefana Wyszyńskiego 19 maja 1947 r.