Udział w soborze jerozolimskim Celem Pawła w Jerozolimie było głoszenie Ewangelii, wolnej od Tory. Oznaczało to, że poganie mieli być przyjmowani do wspólnoty Kościoła bez konieczności obrzezania i zachowywania Prawa Mojżeszowego. Takie stanowisko Paweł prezentował od samego początku swojej działalności w pierwszych podróżach misyjnych, o czym dowiedziano się w Jerozolimie. Na zebraniu apostołów (ok. 47/48 roku), zwanym soborem jerozolimskim były trzy frakcje, reprezentujące różne poglądy. Do pierwszej z nich zaliczali się Paweł, Tytus i Barnaba czyli chrześcijanie pochodzący z pogan. Drugą frakcję reprezentowali Piotr Apostoł, Jakub Sprawiedliwy i Jan Ewangelista, którzy byli judeochrześcijanami. Trzecią frakcję tworzyli radykalni członkowie Kościoła jerozolimskiego (judaizanci). Dzięki porozumieniu stronnictw Pawła i Piotra wypracowano kompromis, mówiący że Paweł i Barnaba mogą ewangelizować pogan na dotychczasowych zasadach, a Piotr, Jakub i Jan będą nawracać Żydów, z zachowaniem tradycji obrzezania. Pawłowi udało się uzyskać zgodę na Ewangelię wolną od Prawa Mojżeszowego i używanie tytułu apostoła. Dodatkowo powstały klauzule Jakuba, mówiące o zakazie spożywania mięsa ofiarnego i niepochodzącego z uboju rytualnego oraz niezawieranie małżeństw z krewnymi. Najprawdopodobniej nie zostały one spisane na soborze i powstały bez udziału Pawła.