prowadzone były pierwsze badania speleoarcheologiczne na ówczesnych Węgrzech (niestety, metodami uniemożliwiającymi dziś precyzyjne datowanie ówczesnych znalezisk). W czasach współczesnych jaskinię badali m.in. geolog prof. Ján Volko-Starohorský oraz speleolog dr Anton Droppa.
Najstarsze artefakty w postaci kamiennych, łupanych narzędzi pochodzą z późnego paleolitu. W 1997 r. w jednym z bocznych korytarzy w pobliżu Jánošíkovej sieni odkryto kultowy obiekt z ludzkimi szczątkami. Znalezione fragmenty ceramiki z charakterystycznymi, wypukłymi guzkami na powierzchniach, uczyniły z jaskini pierwsze stanowisko kultury lendzielskiej na Liptowie. Pomiędzy najważniejsze odkrycia współczesnej speleoarcheologii słowackiej należy wpisać odkrycie w Liskovskiej Jaskini w 1993 r. niewielkiej, miedzianej rzeźby przedstawiającej wołu w zaprzęgu, datowanej na 4 tysiąclecie p.n.e. Jej unikalność polega na tym, że nie ma ona na Słowacji odpowiednika wśród innych artefaktów z tego okresu, a także na tym, że jest to najstarsze w ogóle metalowa rzeźba, przedstawiająca zwierzę zaprzęgowe.
Przed wejściem do jaskini odkryto liczne ślady osadnictwa, zaliczane do kultury puchowskiej.