W tym samym roku otrzymał stypendium Departamentu Stanu USA i wyjechał na ponadroczne studia i praktykę zawodową w Johns Hopkins University w Baltimore, uzyskując tam dyplom Master of Science. W 1970 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej i został mianowany na stanowisko docenta w Politechnice Wrocławskiej. W 1977 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1990 r. – profesora zwyczajnego. W latach 1984–1990 był dyrektorem Instytutu Inżynierii Ochrony Środowiska Politechniki Wrocławskiej, a w latach 1990–1993 dziekanem Wydziału Inżynierii Sanitarnej/Środowiska Politechniki Wrocławskiej. W latach 1992–1995 był przewodniczącym Rady Nadzorczej Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji we Wrocławiu, a w latach 1985–1990 przewodniczącym Rady Dorzecza Środkowej Odry przy Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej we Wrocławiu. W 1995 r. przeszedł na emeryturę, ale pozostał aktywny jako konsultant i autor ekspertyz nt. problemów jakości i oczyszczania wody.