Władysław Raczkowski (ur. 24 marca 1902 w Lublinie, zm. 16 maja 1944 w Otwocku) – polski adwokat, działacz społeczny.
Życiorys Będąc uczniem gimnazjum w Lublinie należał do wtedy tajnego harcerstwa i do Organizacji Młodzieży Narodowej Szkół Średnich. W latach 1917–1918 był przewodniczącym lubelskiego środowiska OMN SŚ. Był również członkiem konspiracyjnego Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość” – „Pet”. W 1918 roku wstąpił do Wojskowych Kadr Szkolnych, będących odpowiednikiem POW. Po uzyskaniu matury w czerwcu 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Po demobilizacji studiował prawo na KUL, a po roku przeniósł się na Wydział Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył studia w 1926 roku. W czasie studiów w Warszawie należał do OMN Szkół Wyższych, z której wystąpił w 1922 roku, wstępując do nowo powstałej, konspiracyjnej organizacji „Alfa”, którą utworzyła grupa dawnych, w znacznej mierze lubelskich, członków Petu. Działał w tej organizacji do końca jej istnienia w 1930 roku. Grupa ta powołała do życia w 1924 roku Akademicki Związek Młodzieży Postępowej, którego pierwszym prezesem był Raczkowski (a jednym z liderów – Janusz Rakowski).