Sagrantino – odmiana winorośli właściwej o ciemnej skórce, pochodząca prawdopodobnie z włoskiej Umbrii i uprawiana niemalże tylko tam. Wymieniana jako jedna z najlepszych odmian włoskich na czerwone wino w Umbrii i całych Włoszech.
Pochodzenie Powszechnie w źródłach jako miejsce pochodzenia są wskazywane okolice Montefalco w prowincji Perugia. Pod nazwą sagrantino odmiana była uprawiana tam na pewno w XIX wieku. Istnieją jednak hipotezy sięgające dalej w czasie: odmianę mieli sprowadzić z Grecji bizantyjscy mnisi albo z Azji Mniejszej franciszkanie. Nazwa miała odnosić się do sacro (uświęcony). Niektórzy twierdzą, że sagrantino było odmianą itriola wzmiankowaną przez Pliniusza Starszego.
Charakterystyka Sagrantino dojrzewa późno, a owoce zawierają znaczną ilość garbników. Dobrze znosi zimowe i wiosenne przymrozki. Krzewy sagrantino są za to wrażliwe na mączniaka rzekomego. Istnieje klon o nazwie collepiano, o wyższym poziomie cukru i kwasowości.
Jedyne zarejestrowane synonimy to sagrantino di montefalco i sagrantino rosso.