Jan Nikliborc (ur. 1902 w Białej, zm. 1991 we Wrocławiu) – polski profesor nauk fizycznych, nauczyciel akademicki Politechniki Lwowskiej i Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Urodził się w 1902 w Białej. Brat Władysława Michała Nikliborca, sławnego matematyka, profesora Politechniki Lwowskiej i Warszawskiej oraz Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1926 studiował fizykę i chemię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, w roku akademickim 1926/1927 uzupełniał te studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1932 doktoryzował się i objął posadę adiunkta na Politechnice Lwowskiej. W czasie okupacji sowieckiej był docentem na tej uczelniJan Nikliborc na stronie Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego (dostęp 26.02.2024). Po niemieckiej agresji uczył polską młodzież w Szkole Chemicznej. W kwietniu 1946 opuścił Lwów i od maja tego roku pracował na Uniwersytecie Wrocławskim, pełniąc funkcję m.in. kierownika Katedry Fizyki Doświadczalnej II (1948–1950), prodziekana Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Chemicznego (1950–1952), kierownika Katedry Fizyki Doświadczalnej II (1951–1968) i Zakładu Fizyki Atomu i Cząsteczki (1969–1973).