thumb|Nagrobek Mieczysława Nierojewskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Mieczysław Nierojewski (ur. 1 stycznia 1899 w Żbikowie, obecnie dzielnicy Pruszkowa, zm. 12 maja 1956 w Warszawie) – profesor Politechniki Warszawskiej, inżynier budowlany, specjalista w zakresie ogrzewnictwa i wentylacji, twórca polskiego ogrzewnictwa.
Życiorys Mieczysław Nierojewski uczył się w II Gimnazjum w Warszawie, maturę zdawał w Rosji, w Kałudze, dokąd ewakuowano to gimnazjum, następnie ukończył w 1928 roku, jako inżynier mechanik, Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej. W czasie studiów był działaczem Bratniej Pomocy i członkiem korporacji akademickiej Welecja. W latach 1919–1920 przerwał studia, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 2 pułku Ułanów Grochowskich. Po studiach został asystentem w Katedrze Mechaniki Teoretycznej Politechniki Warszawskiej, od 1929 roku pracował w prywatnych przedsiębiorstwach m.in. w firmie „Drzewiecki i Jeziorański”, później, w latach 1932–1936, prowadził samodzielną działalność zawodową jako inżynier ogrzewnik. Był współwłaścicielem biura instalacyjno-technicznego „Zarzecki i Nierojewski – inżynierowie”.