Kariera naukowa Pracując na Harvardzie (1913-1916) odnosił sukcesy jako nauczyciel na studiach licencjackich i rozpoczął własny program badawczy z dwoma kandydatami na studia magisterskie i jednym starszym, Henrym Gilmanem, który później miał wybitną karierę chemiczną. W 1916 r. został adiunktem na Uniwersytecie Illinois w Champaign-Urbana, który stał się obiecującym ośrodkiem pracy magisterskiej w dziedzinie chemii pod kierownictwem Williama A. Noyesa. Na Uniwersytecie Illinois pozostał do końca życia.
Adams z zapałem zaczął uczyć się chemii na studiach licencjackich i magisterskich w Illinois. Wkrótce Został dyrektorem programu przygotowania związków organicznych, których nie można było już pozyskać w Niemczech z powodu I wojny światowej. Program przygotowawczy odniósł sukces naukowy, pedagogiczny i finansowy. Po przystąpieniu USA do wojny, Adams dołączył do swoich starych przyjaciół, E. P. Kohlera, J. B. Conanta i innych chemików w badaniach nad chemicznymi środkami bojowymi na American University w Waszyngtonie. Jako major w Chemical Warfare Service, Adams kierował pracą, która wyprodukowała arszenikowy środek toksyczny adamsite.