Po powrocie do Champaign-Urbana w 1918 r. Adams podjął różnorodne działania, które naznaczyły resztę jego życia. Kierował liczną grupą doktorantów i studentów, którzy odegrali ważną rolę w uczynieniu Uniwersytetu Illinois jednym z wiodących ośrodków kształcenia absolwentów w dziedzinie chemii (w tym: biochemii i inżynierii chemicznej, które znajdowały się na wydziale chemii). Konsultował się z kilkoma przemysłowymi laboratoriami badawczymi, zwłaszcza Abbott i DuPont oraz prowadził różnorodną działalność publiczną w zakresie chemii. Był szefem departamentu Uniwersytetu Illinois w latach 1926-1954 i w tym charakterze dbał, aby jego koledzy mieli studentów i środki do opracowywania własnych programów badawczych oraz aby departament Illinois funkcjonował sprawnie, bez rywalizacji pomiędzy członkami wydziału. Jak kiedyś powiedział: „Studenci szybko wykrywają tarcia na wydziale”.
Życie prywatne Adams poślubił Lucile Wheeler w 1918 r. z którą miał jedno dziecko.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia PWN, tom 1, Warszawa 1991, s. 10.
Kategoria:Amerykańscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Członkowie zagraniczni PAN Kategoria:Laureaci National Medal of Science