mały|Atalanta, posąg z Muzeum Watykańskiego
mały|Dante Gabriel Rossetti, Portret Algernona Charlesa Swinburne’a mały|Peter Paul Rubens, Meleager i Atalanta w czasie łowów na dzika kalidońskiego mały|Atalanta w Kalidonie, miniatura mały|Maria Konopnicka mały|Jan Kasprowicz mały|Waza grecka z wyobrażeniem Atalanty Atalanta w Kalidonie (ang. Atalanta in Calydon) – dramat poetycki dziewiętnastowiecznego angielskiego poety Algernona Charlesa Swinburne’a, opublikowany w 1865. Tytuł tragedii w brzmieniu polskim występuje też w wariancie Atalanta w Kalydonie.
Forma Algernon Charles Swinburne uważany jest powszechnie za największego wirtuoza wersyfikacji angielskiej. Jego wiersz charakteryzuje się użyciem skomplikowanych wzorców metrycznych i schematów stroficznych, jak również bogatą instrumentacją głoskową. Ma duże walory muzyczne. Poeta był zresztą krytykowany za przerost formy nad treścią. Partie dialogowe dramatu są napisane wierszem białym (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym, to znaczy sylabotonicznym dziesięciozgłoskowcem, w którym akcenty padają na parzyste sylaby wersu. Swinburne traktuje jednak schemat metryczny dosyć swobodnie. Pieśni chóru są stroficzne i rymowane.