Zrezygnowano z tradycyjnych dla Predatora i MQ-9 Reaper silników turbośmigłowych na rzecz jednostki turbowentylatorowej Pratt & Whitney Canada PW545B o ciągu 17,75 kN. Nie jest to silnik specjalnie opracowany dla bezzałogowca, a klasyczna jednostka stosowana w samolotach dyspozycyjnych. Takie rozwiązanie pozwoliło na uniknięcie czasochłonnego etapu prac nad nowym silnikiem, jak również niebagatelnie zredukowało koszty projektu. Wlot powietrza do silnika umieszczony został na górze kadłuba. Nowy silnik umożliwił osiągnięcie znacznego przyrostu prędkości w porównaniu do poprzedników. Tym samym w odróżnieniu od nich, Aveneger został zaopatrzony w nowe skrzydła o kącie skosu wynoszącym 17°. Aby zmaksymalizować szanse przetrwania na polu walki, całej konstrukcji nadano cechy stealth, utrudnionej wykrywalności przez systemy radiolokacyjne przeciwnika. Pod tym kątem dobrano kształt kadłuba i umieszczono wlot powietrza do silnika na górze kadłuba, dzięki czemu osłonięto łopatki pierwszego stopnia sprężarki silnika. Zastosowano specjalne pokrycie całej konstrukcji materiałami rozpraszającymi promieniowanie radiolokacyjne oraz specjalnie ukształtowano dyszę wylotową silnika, zapewniając maksymalne rozproszenie gazów wylotowych i obniżając ich temperaturę.