Pomimo ostrej krytyki użycia przez Boccioniego chronofotograficznych efektów dla oddania wrażenia ruchu na obrazie, on sam wyjaśniał, iż dobrał specyficzne detale i widoki z powodu ich pamięciowych i symbolicznych cech (jak w jego komentarzu powyżej), więc jego sekwencje nie powinny być porównywane z tymi, które rejestruje obiektyw chronofotograficznego aparatu. Zwielokrotnienie widoku pociągu wskazuje na jego zbliżanie się do dworca (z górnego, prawego narożnika obrazu), profil z numerem i oderwana przez wiatr przednia część oraz obejmujące się pary (w centrum, na pierwszym planie), a następnie odjazd (z lewej strony) symbolizują nie tylko rozstanie, ale służą również utrwaleniu się tych widoków w wyobraźni widza, i bardziej nawet, niż w pamięci artysty. Maurizio Calvesi w 1967 roku poddał głębszej analizie przestrzenno-czasową koncepcję Pożegnań, po czym stwierdził, iż obraz nie przedstawia kilku par, lecz jedną parę, powieloną w różnych punktach czasu i przestrzeni.