16 listopada 1724 roku sąd asesorski skazał Rösnera na karę śmierci. Na karę śmierci został skazany również burmistrz Jakub Henryk Zerneke, jednak dzięki interwencji kilku polskich szlachciców (według innego źródła wojewody chełmińskiego Jana Zygmunta Rybińskiego oraz jezuitów toruńskich) u Augusta II Mocnego uniknął egzekucji. Jakub Kazimierz Rubinkowski prosił o wycofaniu wyroku dla Rösnera i Zernekego. Odrzucił propozycję ucieczki z miasta. 19 listopada został aresztowany. 7 grudnia został ścięty na wewnętrznym dziedzińcu Ratusza Staromiejskiego. Uroczysty pogrzeb Rösnera odbył się 7 stycznia 1725 roku. Został pochowany w kościele św. Jerzego.
Wyrok na Rösnerze i dziewięciu innych uczestnikach tumultu wywołał oburzenie w Europie. W krajach protestanckich Rösner został uznany za męczennika za wiarę i ofiarę okrucieństwa jezuitów.
Mieszkał w kamienicy przy ul. Chełmińskiej 28.