W listopadzie 1948 roku podjął pracę na KUL, pracując kolejno jako starszy asystent, adiunkt i profesor kontraktowy. W maju 1952 roku został ponownie aresztowany i oskarżony o działalność szpiegowską. Po półrocznym pobycie w więzieniu mokotowskim został zwolniony bez procesu, jednak bez prawa pracy na uczelni. Do pracy dydaktycznej wrócił po październiku 1956 roku, obejmując stanowisko zastępcy kierownika Katedry Powszechnej Historii Państwa i Prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a następnie kierownika tej katedry (w latach 1960–1970). 1 stycznia 1957 roku został zastępcą profesora na tym wydziale, a 31 października tego roku odzyskał stopień i stanowisko docenta. Pod koniec życia wykładał też na ATK.
Życie prywatne Witold Sawicki był synem Mirosława i Zofii z domu Piotrowskiej. W 1950 roku ożenił się z Zofią Nadolską (primo voto Gniazdowską, 1909–1986). Mieli dwoje dzieci: Piotra i Marię, późniejszą Mikołajewską (ur. w 1954 roku).