28 sierpnia 1944 roku został odznaczony Krzyżem Walecznych. 1 września został poważnie ranny w szyję. W połowie września dostał nominację na podporucznika czasu wojny. Po upadku powstania został wywieziony do Niemiec, przebywał w obozach: Stalag XI B w Fallingbostel, obozie koncentracyjnym Bergen-Belsen i oflagu Oflag II D Gross-Born.
Po zwolnieniu z oflagu w lutym 1945 roku wrócił do Polski, w Krakowie wznowił konspiracyjną działalność HP. Działał też w tajnym SN, zostając w listopadzie 1945 roku pełniącym obowiązku prezesa tego Stronnictwa. Prowadził jednocześnie działalność naukową, wykładając historię prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Uniwersytecie Łódzkim jako profesor kontraktowy. W lipcu 1945 roku powołano go na członka Komisji Prawniczej PAU.
W listopadzie 1945 roku został aresztowany, wraz z innymi członkami Naczelnictwa HP, i oskarżony o udział w nielegalnych związkach Harcerstwo Polskie i Stronnictwo Narodowe, mając na celu obalenie demokratycznego ustroju Państwa Polskiego. Po skazaniu przez sąd wojskowy na 5 lat więzienia, został zwolniony na mocy amnestii 1 maja 1947 roku.