Prowadzą głównie nocny i zwykle samotny tryb życia, choć obserwowano zachowania społeczne także poza okresem rozrodu. Areały osobników mogą zachodzić na siebie, co prowadzi do spotkań. Notowano zgromadzenia do 30 osobników puklerznika sześciopaskowego – wiązano je z wyjątkowo obfitym źródłem pokarmu lub wymuszoną koncentracją osobników podczas podtopień.
Współczesne Cingulata są wszystkożercami bądź owadożercami. Zjadają głównie owady i inne bezkręgowce wygrzebywane ze ściółki lub ziemi; istotną część menu mogą stanowić mrówkowate i termity (m.in. u zębolity i kabassu). Spożywają też wykopywane bulwy oraz owoce. Przy ograniczonej dostępności bezkręgowców Chlamyphoridae mogą zjadać także niewielkie kręgowce, jaja ptaków, pająki, węże i padlinę; opisywano również próby polowań u włosopuklerzników kosmatych i puklerzników sześciopaskowych na zwierzęta hodowane w niewoli. Zdobywanie pokarmu ułatwia dobrze rozwinięty węch; żerują zwykle samotnie. Wymarłe Pampatheriidae i Gliptodontidae odżywiały się głównie pokarmem roślinnym.
Są przystosowane do kopania. Zakopywanie się w ziemi jest – obok zwijania się w kulkę – strategią unikania ataku drapieżnika, przez co pancernikowce relatywnie rzadko padają jego łupem. Kopią również jamy; opisywano nory z 5–7 wejściami.