Za skromne kwoty z budżetu miejskiego dokonywał zakupów nowych wydawnictw, także zagranicznych, pozyskiwał zbiory prywatne, np. w 1932 roku Walentego Fiałka, księgarza i bibliofila chełmińskiego, starał się również o dary z Ministerstwa WRiOP i z dubletów polskich bibliotek uniwersyteckich. Wprowadził wymianę wydawnictw różnych ośrodków nauki za publikacje TNT i Coppernicus-Verein. W 1927 roku uzyskał egzemplarz obowiązkowy z drukarń województwa pomorskiego. W rezultacie jego starań, zbiory Książnicy Miejskiej Torunia w ciągu 15 lat powiększyły się o 40 tys. woluminów i w 1939 roku liczyły ich 140 tysięcy. Gromadząc przede wszystkim toruniana, pomeraniana i kopernikana, Książnica stała się znaczącą biblioteką regionalną, bardzo ważną nie tylko dla Torunia, ale też dla całego Pomorza i Polski.
Jednocześnie z pełnieniem funkcji dyrektora Książnicy, włączał się w prace TNT. Już w lipcu 1923 roku został jego członkiem, w następnym roku członkiem Zarządu i sekretarzem Wydziału Historyczno-Archeologicznego, od 1930 roku sekretarzem generalnym, a od 1934 roku członkiem Komitetu Redakcyjnego.