Był animatorem i organizatorem wielu jego działań: przekształcił Roczniki TNT w serię monografii historycznych, wprowadził zasadę oceny wewnętrznej prac naukowych przed oddaniem ich do druku, zmodernizował szatę redakcyjną i graficzną Zapisek Historycznych, współtworzył komitety redakcyjne poszczególnych serii wydawniczych, zabiegał o powiększenie liczby członków Towarzystwa, wprowadził do niego młodych, pozyskiwał do współpracy uczonych spoza Pomorza.
W 1934 roku został również sekretarzem nowo powstałej Rady Zrzeszeń Naukowych, Artystycznych i Kulturalnych Ziemi Pomorskiej oraz przewodniczącym Komitetu Budowy Gmachu Muzeum Ziemi Pomorskiej, które miało stanąć przy ul. Chopina, gdzie znalazłaby też swoją siedzibę Książnica i Archiwum, jako kompleks potrzebny zwłaszcza dla badań pomorzoznawczych. Wszystkie te działania prowadzone bezpośrednio przez Zygmunta Mocarskiego, bądź pod jego kierownictwem, wynikały ze wspólnej z Zarządem TNT koncepcji, według której Książnica miała stać się ośrodkiem toruńskiego centrum nauki z perspektywą utworzenia w Toruniu uniwersytetu. Wyrazem tych dążeń były dwie jego publikacje: Idea uniwersytetu pomorskiego a toruńskie środowisko naukowe (Dzień Pomorza, 1934, nr 63) oraz O potrzebie wyższego szkolnictwa na Pomorzu (Awangarda Państwa Polskiego, 1938, nr 1/2, 4, 5/6 i odbitki).