13 lipca 1935 roku wydano okólnik, który zobowiązał rządy krajów związkowych do konfiskaty mienia Towarzystwa.
Prześladowania Jeszcze przed dojściem Adolfa Hitlera do władzy, począwszy od 1929 roku, zdarzało się, że nazistowskie bojówki SA napadały na świadków Jehowy, dopuszczając się pobić i przerywając zebrania religijne. Celem działań nazistów wobec świadków Jehowy nie była polityka eksterminacji, lecz złamanie siły ich woli. Ponieważ niemieccy świadkowie Jehowy byli zarówno Aryjczykami, jak i osobami niezaangażowanymi politycznie, naziści uważali, że można ich zmienić. Dlatego starali się zniszczyć nie tyle samych ludzi, ile wyznawaną przez nich religię, którą uważali za konkurencyjny względem nazistowskiego państwa obiekt lojalności. Pierwsze udokumentowane przypadki umieszczania świadków Jehowy w obozach koncentracyjnych miały miejsce już wiosną 1933 roku (m.in. w KZ Osthofen oraz lipcu 1933 roku, a co najmniej od stycznia 1935 roku byli w nich masowo osadzani na stałe. Świadkowie Jehowy swoje publikacje religijne powielali w podziemiu, ponieważ policja sprawdzała ich przesyłki pocztowe, aby nie dopuścić do importu literatury z zagranicy.