W 1966 r. był odpowiedzialny za organizację 100-lecia kolei, organizowanych w Koluszkach – w tamtym czasie najważniejszym węźle kolejowym w Polsce. W obchodach tych udział wzięło m.in. wojsko oraz czołowi przedstawiciele władz PRL, na czele z Józefem Cyrankiewiczem, ówczesnym prezesem Rady Ministrów, z którym znał się i utrzymywał kontakt prywatnie.
Kandydował do Sejmu w 1968 r. w okręgu tomaszowskim. Mandat posła V kadencji Sejmu PRL objął 20 grudnia 1969 r., zastępując zmarłego Juliana Horodeckiego z ZSL. Zasiadał w Komisji Komunikacji i Łączności Sejmu.
W latach 1973–1975 był radnym Rady Narodowej miasta Łodzi, a następnie w latach 1975–1982 (po reformie administracyjnej) radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Piotrkowie Trybunalskim.
W grudniu 1981 r. podczas stanu wojennego uznany przez Wojskową Radę Ocalenia Narodowego za osobę niebezpieczną, aresztowany, uznany za prominenta i internowany, jako jeden z kilkudziesięciu internowanych działaczy komunistycznych z tzw. „Ekipy Gierka”. Osadzony tymczasowo w areszcie w Piotrkowie Trybunalskim.