Wypuszczony w pierwszym kwartale 1982 r., po internowaniu i zakończeniu kadencji w WRN w Piotrkowie Trybunalskim zawiesił swoją działalność polityczną w motywacji troski o rodzinę.

Był delegatem na XI Zjazd PZPR, w dniach 27–29 stycznia 1990 r., podczas którego podjęto decyzję o rozwiązaniu partii. Wstąpił następnie do nowo powstałej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie zasiadał we władzach wojewódzkich. Po przekształceniu koalicji Sojusz Lewicy Demokratycznej, w której w skład wchodziła SdRP w 1999 r. i utworzeniu partii SLD, szeregi jej zasilił. W 2006 r. kandydował bezskutecznie z listy Lewicy i Demokratów do rady gminy KoluszkiSerwis PKW – Wybory 2006. Do SLD należał do swojej śmierci.

Działalność sportowo-społeczna oraz kres życia Po zawieszeniu czynnej działalności politycznej w 1982 r. zainteresował się sportem, w szczególności piłką nożną. Został wiceprezesem Koluszkowskiego Klubu Sportowego Kolejarz Koluszki, następnie KKS Koluszki. W latach 80. był inicjatorem budowy obiektów sportowych klubu, w tym nowego boiska i bieżni lekkoatletycznej, zadaszonej trybuny i obiektów administracyjno-sportowych, strzelnicy sportowej czy kortów tenisowych. Naprzemiennie przez wiele lat pełnił funkcję wiceprezesa – kierownika klubu oraz prezesa klubu. Po rezygnacji z funkcji prezesa KKS Koluszki w 2016 r.