latissimus dorsi) z mięśnia najszerszego grzbietu – wykorzystanie płata skórno-mięśniowego najszerszego grzbietu, jest najstarszą technika wykorzystującą rekonstrukcje piersi własnymi tkankami. Mięsień ten jest odcinany od swoich przyczepów a następnie w podskórnym tunelu przenoszony jest na ścianę klatki piersiowej. Ze względu na zbyt małą ilość podskórnej tkanki tłuszczowej, pod mięsień najszerszy grzbietu umieszczany jest implant. Metoda ta sprawdza się u szczupłych kobiet z małymi piersiami, u których nie występuje dostateczna ilość tkanek w podbrzuszu która umożliwiałaby rekonstrukcje płatem DIEP.
Płaty skórno-tłuszczowe Płat DIEP (ang. Deep Inferior Epigastric Perforator) jest płatem opartym na perforatorach tętnicy nabrzusznej dolnej głębokiej. Jest to płat przenoszony jako wolny, co oznacza, że naczynia zaopatrujące go w krew są odcinane wraz z płatem, a następnie po jego przeniesieniu zespalane z naczyniami na klatce piersiowej (najczęściej naczyniami piersiowymi wewnętrznymi). Przy wykorzystaniu tej metody konieczne jest zastosowanie technik mikrochirurgicznych do połączenia naczyń krwionośnych. Podczas operacji wykorzystuje się skórę i tkankę podskórną co jest główną zaletą tej metody i odróżnia go od płata TRAM.