Józefa Kisielnicka ps. „Esteja” (ur. 1859 w Broniszewicach, zm. 22 czerwca 1941 w Warszawie) – polska pisarka i działaczka społeczna z przełomu XIX i XX wieku.
Życiorys Józefa Kisielnicka pochodziła z rodziny ziemiańskiej. Była córką Andrzeja Skórzewskiego i Anna z Unrugów. Około 1865, gdy rodzice utracili majątek, zamieszkała wraz z nimi w Montrealu w Kanadzie. Uczyła się tam w szkole Sacré Cour. Po powrocie do kraju w 1878 zamieszkała w Poznaniu, gdzie pracowała na pensji Anastazji Warnk. Następnie była nauczycielką w domach ziemiańskich. Będąc sekretarką ks. Katarzyny Radziwiłłowej, odbywała podróże do Kairu oraz guberni tambowskiej. Działalność literacką rozpoczęła w 1889, publikując pod pseudonimem „Esteja” utwory beletrystyczne o tematyce „salonowej” m.in. w czasopismach „Gazeta Lwowska” (do 1893) i „Kurier Warszawski” (do 1904). Utwory cieszyły się dużą popularnością wśród czytelników, jednak wśród krytyków nie zdobyły uznania. Około 1894 wyszła za mąż za ziemianina Kazimierza Kisielnickiego i zamieszkała w Korzenistem. Zarzuciła wtedy prawie zupełnie działalność literacką, zajęła się zaś pracą społeczną. W 1905 brała udział w demonstracjach, za co odpowiadała przez władzami carskimi. Podczas I wojny światowej działała w Radzie Głównej Opiekuńczej. W 1933 zamieszkała w Dzierzbi.