W 1932 roku został mianowany kanonikiem kapituły we Fromborku. Otrzymał kanonię św. Stanisława, do której przeprowadził się z Braniewa w 1933. Wraz z nim zamieszkała w kanonii jego siostra Helena, doktor matematyki, wykładowca w braniewskich szkołach. Ich mieszkanie i ogród służą często jako miejsce opieki dla starych i schorowanych profesorów nauczycieli braniewskich szkół, m.in. historyk Hermann Hefele przebywał w ich kanonii do swojej śmierci. Ksiądz Świtalski pełnił funkcję kaznodziei katedralnego i ekonoma kapitulnego. W kurii biskupiej zajmował się sprawami katechetycznymi i żeńskimi klasztorami, był m.in. komisarzem do spraw zgromadzenia sióstr katarzynek w Braniewie.
Władysław Świtalski, choć publikował w języku niemieckim, deklarował się jako Polak, był związany z polskim Towarzystwem Robotników w Olsztynie oraz miejscowym ruchem ludowym, ze swoją siostrą Heleną prowadził rozmowy wyłącznie w języku polskimJohannes Parschau Das schreckliche Abenteuer. Die Verschleppung des Generalvikars Dr. Marquardt und des Domvikars Parschau nach Rußland 1945 bis 1948 [w:] Ermlandbuch 1981, s. 95. Nie angażował się jednak w polskim ruchu narodowym. Jedynie wbrew wydanym zakazom władz udzielał Polakom spowiedzi w języku polskimTadeusz Oracki Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla XIX i XX wieku (do 1945 roku), Warszawa 1983, s.