Zespół klasztorny boromeuszek – zabytkowy klasztor i kaplica boromeuszek mikołowskich w Cieszynie na Górnym Rynku, w województwie śląskim.
Historia Wobec nieprzychylności władz pruskich, s. Helena Tichy, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, rezydująca w Trzebnicy, podjęła starania o pozwolenie na osiedlenie się boromeuszek w Cieszynie na terenie Austro-Węgier. Jej zabiegi poparł cieszyński wikariusz generalny ks. Franciszek Śniegoń oraz sekretarz wikariatu cieszyńskiego ks. Andrzej Kuczera. Przybyciu boromeuszek przeciwna była rada miasta, która w 1875 złożyła wniosek do władz krajowych w Opawie, by nie wydawać zezwolenia na osiedlenie się nowej rodziny zakonnej. Oficjalną zgodę udzielił jednak prezydent Śląska Austriackiego 10 stycznia 1876 roku. Ks. Śniegoń kupił kamienicę przy Rynku Górnym od Amalii i Eduarda Seemanów (dawny pałac Kaliszów). Siostry sprowadziły się na Górny Rynek w kwietniu 1876 roku. Po dwóch latach dokupiły sąsiednią kamienicę. W latach 1877–1878 wzniesiono kaplicę Świętej Rodziny po wewnętrznej stronie kamienic. Jej poświęcenia dokonał 5 maja 1878 ks. Franciszek Śniegoń. W latach 1879–1889 klasztor cieszyński był siedzibą domu generalnego i nowicjatu zgromadzenia.