16 listopada 1923 roku został przemianowany z dniem 1 listopada 1923 roku na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 2239,5 lokatą w korpusie oficerów piechoty, i wcielony do 2 pułku piechoty Legionów. W styczniu 1924 roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Suwałki na stanowisko oficera instrukcyjnego. W styczniu 1924 roku został przeniesiony z 2 do 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w PKU Suwałki. We wrześniu 1924 roku został odkomenderowany do Ekspozytury Nr 1 Oddziału II Sztabu Generalnego. W październiku tego roku został przydzielony z PKU Suwałki do macierzystego pułku z pozostawieniem na odkomenderowaniu w Ekspozyturze Nr 1 Oddziału II SG. Po odbyciu kursu w 3 pułku Saperów Wileńskich (od listopada 1924 do września 1925 roku) powrócił do 6 pp Leg. na stanowisko dowódcy plutonu, później dowodził kompanią w tym pułku. Od lipca 1928 roku służył jako referent dyscypliny i bezpieczeństwa w Komendzie Placu w Wilnie. Później, do wybuchu II wojny światowej służył w Samodzielnym Referacie Informacyjnym przy Dowództwie Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. Od 22 grudnia 1934 roku był kierownikiem SRI DOK nr III w Grodnie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Alfons Piorunowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.