W sztabie zajmował się „defensywą”, jednocześnie (w listopadzie 1919 roku) był komendantem Stacji Kontrolnej L.5 stacjonującej w Smolewiczach. Od marca 1920 roku był referentem stacji kontrolnych w Oddziale II sztabu Frontu Litewsko-Białoruskiego. Od lipca 1920 roku był dowódcą konnego oddziału wywiadowczego w grupie mjr. Mariana Zyndram-Kościałkowskiego. Od października tego roku służył jako oficer Oddziału II sztabu Wojska Litwy Środkowej. Od grudnia 1920 roku był dowódcą szwadronu żandarmerii polowej szefostwa Służby Bezpieczeństwa Wojska Litwy Środkowej stacjonującego w Wilnie, wreszcie od kwietnia 1921 roku służył na stanowisku inspektora wyszkolenia w Komendzie Głównej Związku Bezpieczeństwa Kraju w Wilnie. Następnie został przeniesiony do rezerwy, z przydziałem w rezerwie do 2 pułku piechoty Legionów.