Kukiel wielki (Eudynamys scolopaceus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae), podrodziny kukułek (Cuculinae). Występuje w południowej i południowo-wschodniej Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek opisał Karol Linneusz w 1758 w 10. wydaniu Systema Naturae. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Cuculus scolopaceus, a jako miejsce typowe wskazał Bengal. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza kukiela wielkiego w rodzaju Eudynamys. Wyróżnia 5 podgatunków. Dawniej łączono kukiela wielkiego, kukiela pacyficznego (E. orientalis) i kukiela czarnodziobego (E. melanorhynchus) w jeden gatunek. Autorzy Handbook of the Birds of the World uznają dwa dodatkowe, w stosunku do IOC, podgatunki: E. s. frater (włączany przez innych autorów do E. s. mindanensis) i E. s. simalurensis (włączany przez innych autorów do E. s. malayanus). Z kolei Clements checklist of Birds of the World (2024) oprócz 5 podgatunków wymienionych przez IOC wymienia szósty: E. s. corvinus (północne Moluki).