Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: E. s. scolopaceus (Linnaeus, 1758) – Nepal, Pakistan, Indie, Sri Lanka, Lakszadiwy i Malediwy E. s. chinensis Cabanis & Heine, 1863 – południowe Chiny, Indochiny E. s. harterti Ingram, C, 1912 – Hajnan E. s. malayanus Cabanis & Heine, 1863 – północno-wschodnie Indie i Bangladesz po Sumatrę, Jawę, Bali, Borneo oraz zachodnie i środkowe Małe Wyspy Sundajskie E. s. mindanensis (Linnaeus, 1766) – Filipiny (w tym Palawan), Wyspy Sangihe, Wyspy Talaud i północne Moluki.
Morfologia Długość ciała wynosi 39–46 cm; masa ciała 136–190 g, 202–242 g (podgatunek malayanus). Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. Dalszy opis dotyczy podgatunku nominatywnego. Samiec jest całkowicie czarny, pióra opalizują niebiesko-zielono, pod niektórymi kątami fioletowawo. Ogon długi i zaokrąglony. U samicy ciemię jest brązowe z białymi i rdzawymi paskami, zaś pozostała część wierzchu ciała brązowoczarna z białymi kropkami. Skrzydła pokrywają białe paski i kropki. Obszar od brody do górnej części piersi brązowoczarny, nakrapiany biało lub płowo. Pozostała część spodu ciała ma barwę białą po płowobiałą, pokrywają ją brązowoczarne pasy.