Maria Woodworth-Etter (ur. 22 lipca 1844 w Lisbon (Ohio), zm. 16 września 1924 w Indianapolis) – amerykańska ewangelistka, pierwsza kobieta pełniąca tego typu publiczną posługę w dziejach najnowszych, nazwana „babcią ruchu pentekostalnego”.

Życiorys Maria Buelah Woodworth-Etter urodziła się 22 lipca 1844 w Lisbon (Ohio), jako Mariah Buelah Underwood, w rodzinie farmerskiej. Jej rodzicami byli Samuel Lewis i Matilda Brittain. W wieku trzynastu lat Maria oddała życie Chrystusowi, opisując to: „Usłyszałam, jak Jezus wzywa mnie, żebym wyszła na drogi, by zaprowadzić do zagrody zgubione owce”. Mając świadomość, że publiczna praca ewangelizacyjna kobiety nie była wówczas akceptowana, jako protestantka dostępną możliwość służenia Bogu upatrzyła w poślubieniu jakiegoś misjonarza. Mówiła, że „gdyby była mężczyzną, chciałaby pracować dla Jezusa”. Później jednak całkiem stłumiła w sobie powołanie i w 1863 roku wyszła za mąż za Philo Horace Woodworth, człowieka obojętnego religijnie. Prowadziła z nim gospodarstwo rolne i mała sześcioro dzieci. Gdy pięcioro z nich w krótkim czasie umarło, zapadła na długą i ciężką chorobę. Gdy była na krawędzi śmierci obiecała Bogu, że jeśli przywróci ją do zdrowia, zobowiąże się do pracy ewangelizacyjnej i w tym momencie opuściła ją choroba.