Zaczęła szukać pociechy w Biblii. Odkryła w niej wówczas, jak wiele kobiet służyło Bogu. Swoje powołanie odzyskała przy słowach Księgi Joela, że Duch Pański zostanie wylany na mężczyzn i kobiety (Jl 3, 1-2). Miała potem wizję, że aniołowie zabrali ją do zachodnich stanów, gdzie ujrzała wielkie pole dojrzałego zboża, które upadło układając się w snopy. Jezus wyjaśnił jej, że „tak samo jak kładło się to zboże, ludzie będą upadać podczas jej kazań”. Podjęła wówczas decyzję o rozpoczęciu swej służby.
mały|lewo| Zaczęła głosić w 1879 roku, począwszy od rodzinnej miejscowości. Już za pierwszym razem ludzie, słysząc jej słowa, płakali i upadali na podłogę. Wkrótce była zapraszana do okolicznych kościołów, potem stopniowo jeździła coraz dalej na zachód. Głosiła kazania, prowadziła kilkudniowe spotkania przebudzeniowe i zakładała wspólnoty. Była znana z tego, że potrafiła przełamać opory w każdej miejscowości. Była jedną z pierwszych osób w środowisku protestanckim, której nauczaniu towarzyszyły nadzwyczajne dary, w tym uzdrowienia począwszy od 1885 roku, toteż przyciągała uwagę zarówno wierzących, jak krytyków i obserwatorów. Liczne były spektakularne nawrócenia. Kościoły różnych wyznań w całych Stanach Zjednoczonych zapraszały ją do głoszenia u siebie.